Twee keer op één dag. Uitspraken vanuit het hart die binnenkomen. Die kostbaar zijn. Waar je stil van wordt. Vanmorgen een oudere met lange armoede-ervaring. Een verhaal vol aaneenschakelend leed dat ze zomaar begon te vertellen in onze werkgroep “Verzet-Je”, tijdens ons gesprek over de kloof tussen arm en rijk en hoe het is om […]
Jezelf mogen zijn Lees bericht »
Schoolplak; een garagepoort staat open, je mag er zo binnenwandelen, ook doordeweeks. Voor een koffietje, een babbel, of vandaag een “bijbelbespreking”. Want ja, dit is een kerkplek. Middenin de Seefhoek. Geen oversized kerkgebouw, maar achter die garage verrassend bijna een soort huiskamer ingericht als kapel. Daarnaast een keuken inclusief keukentafel en thermossen koffie en thee
God gelooft in ons (en dit is waar je dat kunt ervaren) Lees bericht »
Ik zit in de trein terug naar Antwerpen. Voor mij is een treinrit altijd een kans waar ik naar uitzie om te lezen. Daarom let ik er altijd op, niet in de buurt te gaan zitten van iemand die aan het bellen is. Een rustig plekje vinden wordt wel steeds moeilijker. Maar ça va, ik
Kleine ontmoeting Lees bericht »
Het is rustig in het onthaal. Een jonge vrouw die hier al jaren komt klampt me aan. “Ik heb een vraag: wil je me helpen?” Ik?, helpen? O jee. Ze heeft een papier in de hand. Nu heb ik zelf een papierenfobie. Een formulierenschrik. Maar hoeveel te meer deze vrouw in armoede, alleenstaande moeder, in
Migraine in een formulier Lees bericht »
Maandelijkse Bijbelbabbel in Open Huis. Hoofdstuk twee van “Esther”, een oud verhaal dat toch gemakkelijk tot herkenning en gesprekken leidt. Over macht en weerloosheid, over bezorgdheid en voorzichtigheid. Over verhoudingen tussen mannen en vrouwen, vroeger en nu, hier en wereldwijd, en over emancipatie van vrouwen en mannen, over schoonheidsidealen en beoordelen of beoordeeld worden op
en lome dag. Ik zoek wat groen op, dicht bij huis. Rondje wandelen, op het gemakske, met op mijn gsm mijn fotocamera èn de vogelidentificatie-app bij de hand. Zalig. Zomaar op één plek zo’n 15 soorten bijeen in een vredig concert. Ik voel mij gelukkig. Al slenterend en luisterend passeer ik een man op een
Als je niet kunt springen Lees bericht »
Er was eens een president in het machtigste rijk van de wereld. Deze president was superrijk en megablij met zichzelf, meer dan ooit iemand vóór hem. Hij was de geweldigste president ooit die zijn land geweldiger dan ooit heeft gemaakt. Dat wilde hij natuurlijk al snel vieren. Hij nodigde allemaal andere politieke leiders uit die
Nationale kerkvergadering in onze hoofdstad. In het hoofdkwartier van het Leger des Heils aan de Nieuwe Graanmarkt. Thema: ‘jezelf vreugdevol geven’. Intensief hierover nadenken samen. En dan tijd voor lunch. In de protestantse kerk aan de overkant van het plein. Op dat plein zijn jongeren aan het basketballen. Toch lopen de vergaderaars druk met elkaar
Ja klopt, ik ben naar de kapper geweest”, beaamt een dakloze mij. “Als ik er onverzorgd uitzie, word ik gelabeld als zwerver en als ik er verzorgd uitzie zeggen ze dat ik toch kan gaan werken.” “Ja, zo word er altijd over je geoordeeld hè”, bevestig ik. “Ja, maar ja”, wijst hij onmiddellijk naar een
Van de koude grond Lees bericht »
Vier meisjes van rond de 20 jaar, uit Denemarken. Samen reizen ze door een paar Europese landen om organisaties te bezoeken rond het thema “grenzen”. Waaronder onze Jongerenwerking. Elk half jaar komt er zo’n groepje en elke keer is dat supertof. Eerst nemen ze een interview met ons op, aan de hand van algemene vragen
