Loading...
Blog2019-05-12T18:15:44+02:00
710, 2019

Comfortzone

By |maandag 7 oktober, 2019|Categories: Uncategorized|0 Comments

Op weg naar BZN Kansenhuis/Filet Divers, zoals nu wekelijks. Ik ben er graag. Gewoon bij mensen zijn, hun realiteit meemaken, naar hun verhalen luisteren. Ze komen voor de sociale kruidenier, of om op de computer te zoeken naar werk of een woning of andere info, of voor raad, even op de hometrainer, of zomaar om onder de mensen te zijn bij een gratis tasje koffie of thee en een warme glimlach. Het is er altijd een komen en gaan, elke week anders. En voor mij elke keer een confrontatie. Met armoede. Met moeite van bestaan. Met zware rugzakken vol pijn [...]

3009, 2019

Hoe hoger de lat, hoe meer eronder valt

By |maandag 30 september, 2019|Categories: Signaal|0 Comments

Ze zijn eruit. Een Vlaams regeerakkoord. Eerder een pijnlijk dissonant wat mij betreft. De teneur: de lat moet hoger. Voor wie, voor wat? Voor maatregelen ten behoeve van het klimaat? Voor de rijken? Voor bedrijven? voor de regeerders zelf? Nee. Voor hen die toch al de meet zo moeilijk halen. Omdat de lat al hoog lag. Hun polsstok is te kort of te breekbaar. Hun veerkracht te zwaarbeproefd. Hun vangnet of valmat afwezig. Nieuwkomers, langdurig werklozen. De lat moet hoger. Lees: wordt moeilijker te halen. Doelbewust. Het onderwijs. Sociale bescherming. De zorg. Datgene wat verankerd zit in de Rechten van [...]

2309, 2019

By |maandag 23 september, 2019|Categories: Kanaal|0 Comments

23 september 2019. Het kleine meisje spreekt de wereldleiders toe. Niet onder de indruk van haar heldenstatus. Wel kapot van de huichelarij. Aan loze beloftes heeft ze geen boodschap. Ze prikt door mooie woorden heen. De wereld, ons huis, staat in brand, en de leiders laten de nieuwe generatie in de steek. Hoe durven ze! Je kunt dit afdoen als hysterie. Zij en de hele wereldwijde miljoenen-tellende klimaatbeweging wordt weggehoond. Maar mensen lijden, mensen gaan dood. Halfslachtige veranderingen voldoen niet meer. Het hele systeem moet op z'n kop. Hier staat een profeet. Ik herken in haar rauwe maar beheerste woede [...]

1809, 2019

Dubbel zien

By |woensdag 18 september, 2019|Categories: Verhaal|0 Comments

Bijbelbabbel in PSC Open Huis - vervolg. We lezen verder. Over koning David en zijn zoon Absalom. Een zoon die alles inpakt en naar de troon grijpt en een koning die als vader hier onder lijdt. We lezen een lang stuk, zo voelen we steeds beter aan hoe dubbel alles is voor hen allebei. De vader-zoon-relatie die kapot gaat aan het politiek spel tussen machthebber en machtsbeluste rivaal. "Ahnee, toch geen politiek hier hè!" roept iemand uit, "anders ben ik hier weg! Dat geeft alleen maar miserie tussen mensen." En inderdaad, lang verhaal kort: het gaat helemaal mis. De manier [...]

1609, 2019

De meeste mensen deugen

By |maandag 16 september, 2019|Categories: Verhaal|0 Comments

Dat is de titel van een boek dat aandacht trekt. Maar dat geloof je toch niet? We horen zoveel vreselijks, door toedoen van mensen. Het voorbije weekend nog werden we opgeschrikt door een "geval van zware verkeersagressie" in Berchem. Het bleek om opzettelijke aanrijding te gaan, gedreven door racisme. Afschuwelijk. Er zijn nog veel voorbeelden te noemen. Het nieuws drijft op de slechtheid van de mens; dat verkoopt. Net als roddel. We worden elke dag ermee vergiftigd. En we laten ons vergiftigen. Maar je kunt ook anders kijken, zegt de boekschrijver Rutger Bregman. Hij heeft het grondig aangepakt, want hij [...]

909, 2019

Met niets verder

By |maandag 9 september, 2019|Categories: Verhaal|0 Comments

Hij zit aan een tafeltje in de onthaalruimte van de sociale kruidenier. Een man van rond de 60, schat ik. Caddy naast zich. Ik ga voorzichtig naar hem toe en stel me voor, en vraag hem of ik bij hem mag komen zitten. "Alles oké" gebaart hij, licht schuddend met zijn hoofd. Ik maak op dat hij niet wil babbelen, maar hij blijft me aankijken en reageert knikkend als ik hem vraag of hij hier voor het eerst is. Ik ga zitten. En dan pas begrijp ik dat hij nauwelijks een woord Nederlands spreekt of verstaat. Enkel "Arab". Hij glimlacht [...]

2008, 2019

Vlaggen

By |dinsdag 20 augustus, 2019|Categories: Kanaal|0 Comments

We hebben het vlaggen. Of met elkaar aan de stok, zo kun je het ook zeggen. Ruzie over een vlag. Of over twee. De Vlaamse Leeuw, met rode of zwarte tong en klauwen. Alle aandacht lijkt daar naartoe te gaan. Welke lading dekt de vlag? Wat gaat erachter schuil? Of juist niet? Liever daarover twisten dan over de planeet die naar de vaantjes gaat. Liever een urinevlag planten op de kop van wie ons daarop wijst. Vlaggen als tekens van territorium en identiteit worden gemakkelijk misbruikt als wapens van dominantie en intimidatie. Ik ben niet jij. Dit land is van [...]

1308, 2019

Het gewone leven

By |dinsdag 13 augustus, 2019|Categories: Kanaal|0 Comments

Een paar weken er tussenuit geweest. Op vakantie. Ik weet me bevoorrecht. Juist op vakantie denk ik ook veel na over het leven in Antwerpen-Noord, over migratie, over armoede, over de wereld. Ik blijf het nieuws volgen. Het nieuws blijft mij achtervolgen. Berichten komen binnen. In mijn mailbox, in mijn hoofd en in mijn binnenste. En opiniestukken, en discussies. Er is deze zomer weer veel gebeurd. Vreselijks vaak. En er is ook veel niet gebeurd. De regeringsonderhandelingen bleven lang aanslepen. Dan weer de ene kant op, dan weer de andere. Je houdt je hart vast. Wat wordt er veel gezegd. [...]

1807, 2019

Bouwen aan de stad

By |donderdag 18 juli, 2019|Categories: Kanaal|0 Comments

Antwerpen lag open, de voorbije maanden. Er is hard gewerkt. Soms moest je langs andere wegen om die bouwwerven heen fietsen naar je bestemming. Momenteel krijgen de nieuwe leien steeds meer vorm. Dit zal voor het verkeer op wielen in elk geval een opluchting zijn; of het dat voor het menselijk verkeer zal zijn, is af te wachten. Menselijk verkeer heeft bankjes nodig en bomen en zachte grond. Maar dat alles lijkt eerder af dan toe te nemen. Ik blik terug op een intens werkjaar, met eveneens veel figuurlijke bouwwerven en omleggingen. Ik moest ook figuurlijk soepel nieuwe routes zoeken. [...]

1507, 2019

Werelden

By |maandag 15 juli, 2019|Categories: Verhaal|0 Comments

Het Kansenhuis (BZN). Mensen zijn welkom. Ik mag bij hen aanschuiven. Ze delen hun verhaal. De één na de ander. En zo kan het dat op één ochtend hele werelden opengaan. Het raakt me. Deze mensen hebben veel meegemaakt. Ze hebben het nog altijd niet gemakkelijk. Toch is hun wereldje niet klein geworden rond hun eigen persoontje. Mijn eerste gesprek is met iemand van Afrika. Hij denkt er voortdurend over na. Hij wil, met alles wat hij kan en weet, iets doen aan wantoestanden, maar botst nog tegen allerlei muren. Heel eerlijk zet hij voor mij uiteen waar zijn continent [...]

1107, 2019

Bijbelbabbel – Macht en onmacht

By |donderdag 11 juli, 2019|Categories: Verhaal|0 Comments

Daar zitten ze dan, rond één tafel. De vrouw, de generaal, de koning en zijn zoon. Uit het millenia-oude verhaal (2 Samuël 14), woord voor woord gelezen, herlezen en verkend, komen ze tevoorschijn, nemen ze plaats, gaan eenvoudige mensen van nu van Antwerpen-Noord even in hun schoenen staan. Allemaal spelers in het spel. Wie is aan zet? De vrouw is getekend door het leven en wijs geworden. 'Hoe moeilijk het ook is', zegt ze tegen de koning, 'probeer u te verzoenen met uw zoon. Dan kunt ge zelf weer voort.' De koning?, hij is zichtbaar moe. Moedeloos geworden, van zijn [...]

2706, 2019

Zijn we blind of wa?!

By |donderdag 27 juni, 2019|Categories: Signaal|0 Comments

Ja ik ben boos. Op ons allemaal. Want ik geef toe, verblindheid is een algemeen menselijke fout. Je kunt niet altijd alles zien. Maar de pretèntie van wel, die maakt mij woest. De doelbewuste ontkenning. Zeggen dat je (meer dan genoeg volgens jezelf) verantwoordelijkheid neemt, terwijl je vlucht in fake. We maken onszelf zoveel wijs. En we laten onszelf zoveel wijsmaken. Verdomd. Het aantal vluchtelingen wereldwijd stijgt zienderogen. Toch is het aantal asielaanvragen in Europa en in ons eigen land daarbij vergeleken beschamende peanuts. Ahja, daar zorgen we wel voor, met muren, wetten, mensenrechtenschendingen en haat. Armoedecijfers zijn verbijsterend. Toch [...]

1906, 2019

Bijbelbabbel – Geweldig

By |woensdag 19 juni, 2019|Categories: Verhaal|0 Comments

De Bijbel is geweldig. In dubbele betekenis. Vol verhalen over geweld. Zwaar om te verteren. Tegelijk geweldig hoe herkenbaar, actueel en leerrijk. We kijken in de spiegel. In de maandelijkse Bijbelbabbel in PSC Open Huis worstelen we ons door de verhalen over het gezin van koning David - wàt een familiedrama's. Broer verkracht halfzus, broer van broer wreekt halfzus en vermoordt zijn broer, vader rouwt om zijn oudste zoon om vervolgens zich op zijn andere zoon te wreken, om wie hij ook weer zal rouwen. De verkrachte halfzus verdwijnt en verkwijnt onder al dat geweld en taboe. Wel krijgt later [...]

1506, 2019

Vastgoed

By |zaterdag 15 juni, 2019|Categories: Kanaal|0 Comments

Het zit muurvast. Potdicht. De woningmarkt. 75% van de huishoudens in België zijn huiseigenaren. Die zitten natuurlijk graag waar ze zitten. Je denkt tien keer na voordat je verkoopt en vaak gebeurt dat door omstandigheden. De andere 25% huurt. Of probeert dat. Ofwel duur omdat de woning aan de kwaliteitseisen voldoet en moet blijven voldoen. Ofwel iets minder in een minder comfortabele woning. Ofwel duur in een slechte woning. Je zult maar jongvolwassen zijn met een onzekere job - en welke is dat niet. Of alleenstaande moeder. Of alleenstaande man, want daar zijn kennelijk ook bedenkingen bij, hoorde ik laatst [...]

606, 2019

Het kan.

By |donderdag 6 juni, 2019|Categories: Uncategorized|0 Comments

Ze doet elk jaar mee. Met uitdelen van brieven van verbondenheid ter gelegenheid van het einde van de ramadan. Een gebaar van christelijke kerken aan moskeegemeenschappen. Ze is al 75 jaar. Een klein dametje, maar met wat een grootse ingesteldheid. Natuurlijk heeft ze allerlei kwalen die bij het ouder worden horen. Maar ze stapt dapper door. Ondertussen, op weg van de ene moskee naar de andere, tussen de appartementsblokken en vervallen huizen, door Antwerpen-Noord, vertelt ze honderduit. Dat ze hier al 40 jaar woont. En ja natuurlijk heeft ze in die tijd veel zien veranderen, veel meegemaakt, al wat je [...]

406, 2019

Paasbest

By |dinsdag 4 juni, 2019|Categories: Uncategorized|0 Comments

Wat een blije dag vandaag! Eid al Fitr. In de volksmond bij velen beter bekend als "Suikerfeest". Einde van de ramadan. Afronding van een maand van versobering, bezinning en gezellig samenzijn. Die maand leven mijn medemensen op een ander ritme - en ik dein hier in Antwerpen-Noord een beetje mee. Onthouding en iftars. Flauwte en volharding. Stilte en nachtlawaai. Hoe het is om zelf de ramadan te houden, dat weet ik niet uit ervaring. Maar ik voel elk jaar duidelijker hoeveel het voor mijn buren betekent. De ontlading van al die intensiteit is op zo'n dag als vandaag al even [...]

2705, 2019

Turbulente maandag

By |maandag 27 mei, 2019|Categories: Verhaal|0 Comments

De dag na de verkiezingen. Het gonst in alle mogelijke gesprekjes en in vele hoofden. Zwarte zondag, noemen sommigen het. Anderen zijn juist blij met de uitslagen. Of cynisch zoals altijd: "het zijn toch allemaal zakkenvullers". Op maandag gaat het leven ondertussen door zoals het is. Wat ze aan de top ook bevechten en beslissen, er moet wel weer huur betaald worden, er is weer geen geld voor de dokter, er is een brief toegekomen met een administratieve fout erin waar je weer achteraan moet gaan, en er moeten kinderen worden opgevoed. En die zorgen komen allemaal samen in de [...]

2205, 2019

De rosse Çois en de kroonprins

By |woensdag 22 mei, 2019|Categories: Verhaal|0 Comments

Bijbelbabbel vervolg. We zijn beland bij nog maar eens een donkere bladzijde. Laatst ging het al over koning David die zich laf vergreep aan de buurvrouw. De appel valt niet ver van de boom. Vandaag vergrijpt Davids oudste zoon zich aan zijn halfzusje. En hoe reageert vader David? Hij wordt boos. En hij doet niets. Het hele gebeuren verdwijnt in de doofpot en zusje verdwijnt in een levenslang isolement. Ja, er staan verkrachtingen in de bijbel. Pfoeh heftig. Wat moet je ermee. 'Mannen in die oude tijden waren allemaal bruten, vrouwen verkrachten was normaal', probeert iemand. Not in my backyard? [...]

2005, 2019

Knal – en wat je daarvan leert over de politiek

By |maandag 20 mei, 2019|Categories: Kanaal|0 Comments

Knal. Dat zei mijn fiets vanmorgen. Klapband. Net een nieuwe buitenband. Bleek dus brol te zijn. Scheefgetrokken. Gescheurd. Daardoor de binnenband ontploft. Amai, dat klinkt luid in de straat. Te voet door de stad leer je altijd meer dan op de fiets, merk ik. Zeker pech doet nadenken. Het haalt je uit je gewone doen. Eerst ben je ontstemd, dan ga je relativeren en vervolgens zie je nieuwe dingen. Waarom heb ik niet eerder gezien hoevéél verloederde woonsten er in de Handelsstraat zijn? En wat een rust zo 's morgens in de ramadan. En nog zoveel meer. De uitleg die [...]

2904, 2019

Anders zijn is keigraaf

By |maandag 29 april, 2019|Categories: Verhaal|1 Comment

We rollen langzaam Antwerpen-Centraal binnen. Ik blijf nog even zitten. Ik voel een man rustig langs mij naar een uitgang van de trein stappen. Ik kijk op en zie tot mijn verrassing dat hij compleet punk is. Hanekam, boots, spikes, slogans op zijn rug. Zalig. Dat zie je niet veel meer. Ik houd ervan als mensen zo uitgesproken en consequent zichzelf durven zijn en tonen. Stiekem pak ik mijn gsm en ik maak een foto van hem. Nèt op dat moment komt van de andere kant een jongen bij hem staan. Naar zijn uiterlijk in te schatten is hij "afkomstig [...]

2304, 2019

Alle mensen even belangrijk

By |dinsdag 23 april, 2019|Categories: Verhaal|0 Comments

Sri Lanka. Extremistische aanslagen. Honderden doden en gewonden. "Er zijn geen Belgen bij", klinkt het geruststellend. De brand in de Notre Dame telt zeven keer het aantal hits op Google. Zijn mensen van een ver land zo onbelangrijk? Pasen. Het feest dat je helpt opstandig zijn. Opstandig over onrecht en miserie. In de volkskapel aan het Schoolplak lezen we samen in de bijbel dat Petrus, die opgehemelde apostel, dat zelf ook heeft moeten leren inzien (Handelingen 10). Jezus is gestorven en opgestaan uit liefde voor iedereen, van alle volken dus. God heeft hem dat expliciet duidelijk moeten maken. "Nu begrijp [...]

1604, 2019

Kwastje

By |dinsdag 16 april, 2019|Categories: Verhaal|0 Comments

Een paar uur bij mensen mogen zijn waar zij zijn. Waar ze gewoon "onder de mensen" willen zijn. Waar ze wachten op hun beurt voor praktische hulp. Of gewoon komen koffie drinken. Ik mag elke mens in de ogen kijken. Ik zie verschillende persoonlijkheden en gevoelens. En vaak ontspint zich een gesprek. Van het weer naar de contacten hier naar vroeger naar het eigen levensverhaal. Dat komt er best vlot achteraan als je goed luistert. Dat levensverhaal ligt als het ware net onder de oppervlakte. En dat is niet vreemd als je je realiseert dat deze mensen door veel omstandigheden [...]

1404, 2019

Psalm voor de Goede Week

By |zondag 14 april, 2019|Categories: Kanaal|0 Comments

(Naar psalm 150; een psalm van de stadspredikant op Palmzondag) Halleluja! Loof God in zijn ​heilige​ huizen in heel Antwerpen, loof Hem onder zijn grenzenloze hemel, loof Hem om de kracht die hij ons geeft om mens te zijn, loof Hem om zijn oneindige goedheid die ons op de been houdt. Loof Hem met Palmtakken op z'n Kameroenees, loof Hem met ​Duitse grondigheid, loof Hem met Vlaamse ingetogenheid, loof Hem met Arabische zang. Loof Hem met Witte Donderdag maaltijden, loof Hem met Goede Vrijdag tranen, loof Hem met Stilte als alles verloren lijkt, loof Hem omdat het toch Pasen wordt. [...]

204, 2019

Nog ver van huis?

By |dinsdag 2 april, 2019|Categories: Kanaal|0 Comments

Regen. Grijsheid. Avond. Station. Haast. Kou. Mensen stappen uit de trein en reppen zich over het perron. Einde werkdag? Moeten ze nog ver voordat ze thuis zijn? Ze gaan schuil onder hun capuchon en in de schemering. Wat gaat er in hen om? Hebben ze iemand die thuis op hen wacht?  Doen ze het allemaal ergens voor? Heeft het zin? Vlak achter hen dat contrasterend beeld. Meters street art. Kleur. Huid. Glans. Een hand vol druiven. Ik denk meteen aan het beloofde land. De universele droom dat we ergens naar op weg zijn, naar beter. Waar is dat land van [...]

2203, 2019

Samen kom je er wel

By |vrijdag 22 maart, 2019|Categories: Verhaal|0 Comments

Een stad waar ik nieuw ben, een wereld die mij vreemd is. Ik ben er als toerist en dat is een luxe. Ik kom en wandel er een paar dagen rond en vertrek weer. Maar ondertussen kijk ik mijn ogen uit en vraag me vooral steeds af: hoe is het om hier te léven? Om hier geboren te zijn? Op te groeien, je weg in het leven te zoeken? Terwijl de brommertjes mij rond de oren vliegen en ik enkel vreemde taal hoor en zie, terwijl ik overal mensen zie die op hun manier iets van hun leven proberen [...]

1103, 2019

Manifestatie

By |maandag 11 maart, 2019|Categories: Kanaal|0 Comments

Je kunt er niet meer naast kijken. Er manifesteert zich van alles. Wereldwijd. Bewegingen van protest. Tegen sociaal onrecht, tegen dictaturen, voor vrouwenrechten, voor het klimaat. Manifestaties roepen reacties op. Hevige reacties. Vurige sympathie, maar ook bijtende antipathie. Zolang bewegingen onder de radar blijven, gaan we ons gezapige gangetje. Maar als protest manifest wordt, komt er ook tegenreactie. Onbehagen. Vijandelijkheid zelfs. Wat is dat toch? Als je opkomt voor iets waar je in gelooft, ontmoet je bakken cynisme. Vaak niet op de inhoud maar op de mens. Klimaatjongeren zijn verwende spijbelaars. Zoals ook gelovigen pedofielen en extremisten zouden zijn. Is [...]

203, 2019

Muren hebben oren

By |zaterdag 2 maart, 2019|Categories: Verhaal|0 Comments

Beste buurvrouw, we wonen in dezelfde blok. Één laagje beton scheidt onze levens van elkaar. En stuurse blikken, drukke levens, en vast nog zoveel meer. Jouw leven is anders dan het mijne. Jouw verhaal is anders, jouw cultuur, jouw taal, jouw situatie, allemaal anders. Maar we wonen in dezelfde blok. Op hetzelfde adres. We zien de zon uit dezelfde hoek opkomen en weer ondergaan. Hebben hetzelfde uitzicht, dezelfde buren. En we zijn allebei moeder. Ik hoor je elke dag. Je schelle stem. Alle dagen roep je tegen je kinderen. Van 's morgens vroeg tot 's avonds laat. Dag in dag [...]

2702, 2019

Helikopters en vleermuizen

By |woensdag 27 februari, 2019|Categories: Kanaal|0 Comments

Ik zie ze weer vliegen. Nee, de eerste hóór ik allereerst. De politiehelikopter. Boven deze wijk. Als  foerageergebied. Traag draait hij in rondjes. Je voelt je geviseerd. Iedereen die in 2060 woont is gezien. Het geluid is doordringend. Zo lang, zo vaak. Je wordt er gek van. Je ziet ze vliegen. Maar als ik 'm zo zie rondhangen, lijkt hij niet meer dan een stip. Als hij eindelijk verdwijnt, geniet ik van de rustige schemering. En daar zijn ze dan. Vleermuizen. Wendbaar en stil tegelijk. Als een zwijgende dans, zo vlak voor mijn raam. Ze komen gewoon hun maaltje binnenwerken [...]

1102, 2019

Op verhaal komen

By |maandag 11 februari, 2019|Categories: Verhaal|0 Comments

Wie weet wat ze hebben meegemaakt. En nog meemaken. Gezinnen. Soms lange tijd uiteengerukt geweest en na zenuwslepende rompslomp weer herenigd. Soms samen gevlucht in het bootje, in asielcentra beland, van hot naar her gestuurd en nu in een studioke in 't stad terechtgekomen. Zoveel te regelen, te leren kennen, zoveel wat je niet weet, wat onzeker is. Voor de kinderen doe je het. Voor hen ga je door. Blijf je glimlachen. Maar 's nachts lig je wakker. Over dat kind dat achtergebleven is. Over je broer die vermoord is. Je oude moeder voor wie niemand meer kan zorgen. Over [...]

102, 2019

Seefhoek

By |vrijdag 1 februari, 2019|Categories: Kanaal|0 Comments

Vandaag officieel één jaar stadspredikant. Éen jaar onderdompeling in Antwerpen-Noord en in de wereld die daar op een kluitje zit. In de hoek die niet altijd echt safe is. Seefhoek. Ik kijk uit het raam, zoals elke dag een paar minuten. Ik kijk met aandacht. En ik zie veel. Ik zie steeds meer. Armoede. En menselijk contact. Die twee dingen vallen mij het meest op. Contact in alle toonaarden natuurlijk. Tot ruzies en sirenes toe. Maar ook vriendelijke blikken, high fives en broederlijke omhelzingen. Babbels, vrolijkheid ook. Zodra ik mijn voordeur uit stap ben ik er zelf deel van. In [...]

2101, 2019

Hie se

By |maandag 21 januari, 2019|Categories: Verhaal|0 Comments

Het is weer zover. Bijbelgroep in Don Bosco. Een koffiezaaltje, een thermos, wa chipkes en koekskes, winterjassen aan de kapstok, samen dicht bijeen als verschillende mensen, iemand nieuw erbij dus we stellen ons aan elkaar voor. En we zijn weer vertrokken. Den Baaibel. Twee verhalen. Vooral dat over Jezus komt binnen. "Amai, as k da zoe lees, wier ik er gère baai gewest." Jezus brengt "goe niefs" aan arme mensen en gevangenen. Dat ze bevrijd zullen worden, en Hij zegt er dan nog bij dat dat vandaag realiteit wordt (Lukas 4). "Wel", haakt een ander daarop in, "dees is just [...]

1601, 2019

Kloof

By |woensdag 16 januari, 2019|Categories: Kanaal|0 Comments

2019. Het lijkt het Jaar van de Kloof te worden. Het water is diep tussen het Verenigd (?) Koninkrijk en Europa. De dissonantie is groot tussen politici en kiezers-belastingbetalers. De globalisatie valt uiteen in concurrerende machtsblokken. De handdrukken tussen potentaten voor de camera blijken fake news als het erop aankomt. De wereld wordt opgedeeld door muren, prikkeldraad, grensbewaking en polarisatie. Migratie doet regeringen vallen en goedbedoelende leiders struikelen. Overal kloven, afgronden en muren tussen idealen en praktische bezwaren. En de gewone mens merkt het allemaal vooral via zijn portemonnee. De één kan na de crisisjaren weer opgelucht ongelimiteerd consumeren, vliegen, [...]

1401, 2019

Loslaten

By |maandag 14 januari, 2019|Categories: Verhaal|0 Comments

Een foutje in mijn planning: een vergadering aan de zuidrand van de stad gaat nu niet door. Wat doe ik: terug fietsen? Dan schiet mij te binnen dat ik op enkele minuten afstand ben van het rusthuis waar een oud gemeentelid naar toe is verhuisd na mijn vertrek als zijn predikant. De man is bijna een eeuw oud en ik weet dat die verhuis voor hem een grote stap was die hij zo lang mogelijk heeft afgehouden. Maar hij ging hard achteruit... Ik besluit bij hem langs te gaan. Ik tref hem opgewekt en helder aan, in een rolstoel in [...]

612, 2018

Waar armen het woord nemen

By |donderdag 6 december, 2018|Categories: Verhaal|0 Comments

Ik kom hem tegen op straat. Ik ken hem van PSC Open Huis, een vereniging waar armen het woord nemen. En we treffen elkaar regelmatig in de buurt. We raken aan de babbel. Hij was de dag ervoor in de universiteit. Voor de presentatie van het Jaarboek Armoede en Sociale Uitsluiting. Ik had tot mijn spijt niet kunnen gaan. Nu kan ik hem ernaar vragen. "Och, al jaren hetzelfde hè", zegt hij met de blik van een kenner. Hij is er al heel lang elk jaar bij, bij die presentatie van het Jaarboek. En hij probeert elk jaar in de [...]

2811, 2018

Vrijwillige sterren

By |woensdag 28 november, 2018|Categories: Kanaal|0 Comments

Ze besluiten. Ze googelen. Ze kiezen. Ze vinden ons. Ze sturen een mailtje. "Kan ik iets voor jullie project betekenen?" Ze komen op gesprek. Ze zitten voor me, één voor één. Jong, iets ouder, man, vrouw, student, in burn-out of een weekdag vrij in hun carrière, ervaren of compleet onbekend, voor korte tijd of onbepaald, met veel talenten of een bepaald specialisme, - altijd benieuwd en graag bereid. En vooral: die open blik. Die treft me keer op keer. Ik vertel, over ons werk, ons project, over de vluchtelingengezinnen. Over wat er allemaal nodig is en fijn zou zijn. Ze vertelt. [...]

2111, 2018

Bijbelbabbel – Van verschillende kanten

By |woensdag 21 november, 2018|Categories: Verhaal|0 Comments

De Bijbelbabbel is een open activiteit waar iedereen welkom is. Het is juist boeiend om de bijbel te lezen als je verschillend bent. Wat dat betekent hebben we vandaag wel heel bijzonder ervaren. Allereerst is er natuurlijk een groepje mensen dat al jaren deelneemt. Sommigen komen af en toe, een enkeling geraakte er vandaag niet. Een ander wilde wel 's komen kijken en nu kon dat ook voor hem. Hij is moslim. En we hadden overburen te gast, van de bijbelgroep van Don Bosco. Barry leidde ons het verhaal door. Zo zaten we daar samen rond dat oude boek, jong [...]

2810, 2018

Present

By |zondag 28 oktober, 2018|Categories: Kanaal|0 Comments

Ik ben er weer. In 't stad. Even weg geweest. De stilte opgezocht, natuur, een beetje comfort, even alleen zijn. 't Stad kan overweldigend zijn. Al te prikkelend. Ik kan ontsnappen, ik besef het. Maar mijn opdracht en mijn bezieling is: present zijn. Met al mijn zintuigen. Om dat te kunnen, moet je soms even weg gaan. En terug komen. Present. Mijn zintuigen zijn weer aangescherpt. Staan weer helemaal open. En opeens valt me de koude wind op. O winterwind, ben je daar weer? Wat ben je onbarmhartig. Wat ga je veel mensen er weer van langs geven. Op hun [...]

2710, 2018

Sjieke dinges

By |zaterdag 27 oktober, 2018|Categories: Verhaal|0 Comments

Verhaal van Gerda. In de Bijbelgroep van wijkkapel Don Bosco in volkswijk Antwerpen-Noord. Voor ons op tafel ligt het visioen van Johannes. Over: eindelijk rechtvaardigheid voor mensen die het moeilijk hebben. Ver van ons bed? Gerda vertelt. "Ik was nog kind. We waren arm. Nog bij de goeien, dat wel: we hadden eten en iets om aan te doen en een dak, maar dat was ook al. Het werd moederkesdag. Wij waren met vier kinderen thuis en we legden onze (letterlijk) centjes samen. Daarmee gingen we naar de bloemenwinkel. Maar niet zomaar een gewone bloemenwinkel, maar de sjiekste van [...]

1710, 2018

Bijbelbabbel – Het verzet niet opgeven

By |woensdag 17 oktober, 2018|Categories: Verhaal|0 Comments

Internationale Dag van Verzet tegen Armoede. Het is hun dag vandaag. Maar zo ervaren ze het zelf niet meer, deze mensen die al decennia in armoede leven. Na vele jaren protest en verzet, inspraak en empowerment. "Er verandert niets", klinkt het. "De facturen stapelen zich op, het is elke keer iets anders wat moeilijker wordt. En we worden ouder. En moe." Het treft dat net vandaag de bijbel opengaat op 1 Samuël 30. Een verhaal over verzet. Tegen de zoveelste verdrukker. Het clubje dat nog meedoet, wordt zienderogen kleiner. En zelfs boos op hen die afhaken. Nu moeten zij het [...]

910, 2018

Welkom gaat niet vanzelf

By |dinsdag 9 oktober, 2018|Categories: Verhaal|0 Comments

Ze zijn nog maar een paar maanden in België. Hij, een man die ik ouder inschat, maar die jonger blijkt te zijn dan ik, zit op de grond "huiswerk" te maken. Hij laat het me zien, na zo korte tijd al verbluffend goed geschreven Nederlands. Hij biedt ons plaats om te zitten, tijd om te vertellen over wat we voor hen willen doen, begroetingen van hemzelf en zijn hele gezin, sterke Syrische koffie en contact met de ogen. In de zijne zie ik verdriet, veel verdriet. Maar ook veel vriendelijkheid. "Dank u", zegt hij steeds.  Zijn vrouw komt met [...]

1309, 2018

Advocaat

By |donderdag 13 september, 2018|Categories: Verhaal|0 Comments

In mijn vorig levenshoofdstuk was ik dominee van de protestantse kerk in Boechout. Daar kwamen elk jaar zo'n tien schoolklassen van de eerste graad middelbaar op "kerkenbezoek". Honderden jonge pubers vol nieuwsgierige vragen. Zo vonden ze het keicool om mijn ambtsgewaad te zien. Een toga. Onmiddellijk herkenden ze dat als het kleed van een advocaat. Als ik hen dan liet raden waarom een domineestoga daar zoveel op lijkt, hoorde ik meermaals het antwoord: "omdat u opkomt voor mensen". Een prachtig antwoord vond ik dat altijd. Nu mag ik dominee zijn in 't stad, onder mensen van wie de rechten vaak [...]

1009, 2018

Gute menschen – stop de demonisering

By |maandag 10 september, 2018|Categories: Signaal|0 Comments

"De demonisering van de ngo's", kopt een krant. Niet alleen belangeloos hardwerkende individuen, maar ook onafhankelijke humanitaire organisaties worden in de media, publieke opinie en heersende politiek compleet naar de andere kant van het morele spectrum geslingerd. Fraude, misbruik, mensensmokkel zouden er geen randverschijnselen maar kernactiviteiten zijn. Als Protestants Sociaal Centrum delen wij misschien wel in die klappen, nu of binnenkort. Je houdt het toch niet voor mogelijk. Hoe transparant kun je nog zijn. Is er dan geen kruid tegen gewassen, tegen het gif van de argwaan en de haat? Er bestaat dan geen goedheid meer. Gutmensch is een scheldwoord. [...]

509, 2018

Waar armen het woord nemen

By |woensdag 5 september, 2018|Categories: Verhaal|0 Comments

Mensen in armoede hebben veel te zeggen. Als ze daar de ruimte voor krijgen, verenigen ze zich maar al te graag. In Verenigingen waar Armen het Woord nemen. Vandaag bijvoorbeeld. Zoals elke eerste woensdag van de maand. Open Huis Raad. Een echt open huis, met koffie en koekskes en spraakwater. Geen schijnvertoning, geen nepinspraak. Nee, ze laten zich horen. Ze nemen het woord. Soms met meerderen tegelijk, vol vuur. Sommigen vlotter en luider dan anderen, dat heb je overal. Eén man leidt het geduldig in banen, zoals alle levendige groepen zo iemand nodig hebben. Hij helpt om naar elkaar te [...]

2708, 2018

Ga met ons mee op de weg van verlangen

By |maandag 27 augustus, 2018|Categories: Verhaal|0 Comments

Het kon niet op. Zon, koekjes, ballonnen. Blijde gezichten van papa's, mama's, kinderen, en iedereen die mee ging. Picknick en spelletjesmiddag in Park Spoor Noord. Zomaar een spontaan idee van Mohanad. Want in ACM komen ze maar binnen, al die gezinnen, en hoe ziet hun leven eruit: opgepropt in een kamertje, rugzakken vol ellende, stapels gedoe rond papieren - daar blijft geen ruimte over om te spelen. Kon dat niet eventjes doorbroken worden? Natuurlijk moet dat kunnen! Allerlei mensen helpen spontaan mee: van de kerken en wie maar mee wil doen. Opeens ontmoet je elkaar. En met wat lekkers, en [...]

808, 2018

Het kanon en de mug

By |woensdag 8 augustus, 2018|Categories: Verhaal|0 Comments

Maandelijkse Bijbelbabbel. De bijbel ligt open voor mensen die er vrij mee willen omgaan. We wisselen onze ideeën uit. Voor de één is het een sprookjesboek, voor de ander een spiegel, weer een ander ziet er houvast in, maar het kan ook evengoed vol vraagtekens zitten, net als het leven zelf. Benieuwd zijn we allemaal. Gezond kritisch ook. We lezen verder in een spannende verhalenreeks (1 Samuel 24). Koning-generaal Saul zit arme vlo David weer 's op de hielen. Met een kanon op een mug noemen ze dat. Maar pas op, zo'n minibeestje kan prikken. De koning gaat met zijn [...]

108, 2018

Aandacht

By |woensdag 1 augustus, 2018|Categories: Kanaal|0 Comments

De inwerkperiode is officieel voorbij. Zij die ik opvolg is met pensioen. Nu is het aan mij. Stadspredikant zijn. Wat is dat? En hoe leer je dat? Het is uniek werk op een unieke plek in een unieke organisatie in beweging. In een altijd veranderende ingewikkelde wereld vol rottigheid, pijn en veerkracht. Ik ondervind elke dag hoe ik het leer. Hoe ik het word. Stadspredikant. Door te luisteren. Veel te luisteren. In mij op te nemen. Met al mijn zintuigen en tot in het putteke van mijn ziel. Met mijn volle verstand en al mijn vaardigheden. Te kijken, te ervaren.  De plekken. [...]

2607, 2018

Zusterschap

By |donderdag 26 juli, 2018|Categories: Verhaal|0 Comments

Feestje. Een huis vol vrouwen. Muziek. Geklap. Gelach. Tranen van een meisje. Ze neemt afscheid. Een jaar vrijwillige inzet. Ze bloeide open. Haar tranen stromen onophoudelijk. Het jaar zit diep onder haar huid. Muziek. Dans. Vrolijke moves. Gelach. Strelende handen over haar wangen. Thee. Koekjes. Bedrijvigheid. Etensgeuren. Kip, kruiden, olijven. Aan tafel. Muziek. Dessert. Muziek. Geklap. Gelach. Uitdagende moves. Warmte, zweet, ritme. Vraag om stilte, een speech, cadeautjes, tranen. Elke vrouw komt haar omhelzen. Haar naam wordt gescandeerd, geklap, gelach, tranen, warmte. Vrouwen zonder verblijfspapieren hebben een bevoorrecht meisje een onvergetelijk verblijf geschonken.

2407, 2018

Binnen blijven

By |dinsdag 24 juli, 2018|Categories: Verhaal|0 Comments

Hittegolf. Baby's en bejaarden moeten binnen blijven. Een omgekeerde harde winter is dat. Dat zijn nu al twee periodes in het jaar van verborgen eenzaamheid. Ze zit aan haar tafel, keukenrol bij de hand, flesje water, speciaal voor mij gekoeld, klaargezet. Ze verwachtte mij. Haar hele verhaal komt eruit. Ze vertelt en vertelt. Waar kan ze anders aan denken heelder dagen. Haar leven lang heeft ze voor anderen gezorgd. Voor haar ouders, voor haar kinderen, haar kleinkinderen, en onlangs is haar man na een ziekbed van jaren overleden. Nu maakt ze de balans op. Dat gebeurt vanzelf. Wie is er [...]

2007, 2018

Alle mensen worden broeders

By |vrijdag 20 juli, 2018|Categories: Verhaal|0 Comments

Hoe mensen broeders worden, zie ik gebeuren in de ACM jongerenwerking. Daar kan Europa (met dit zogezegde lijflied) nog wat van leren. Europa met z'n vooroordelen, stekels, prikkeldraad en nog ergere "maatregelen" tegen notabene jongeren als zij. In ACM kunnen ze zo binnenwandelen. Dat doen ze ook. Met een vraag. Een papier. Of zo maar, beetje wifi gebruiken, muziek luisteren, chillen. Verschillende herkomsten, leeftijden en situaties. De één net in België, de ander al jaren hier, de één met papieren, de ander soms al heel lang nog altijd zonder. Ze komen effe uitblazen na een dag school of werk en [...]

407, 2018

Hard

By |woensdag 4 juli, 2018|Categories: Verhaal|0 Comments

Muziek in de wijk. Het geluid staat hard. De zomer wordt luidruchtig gevierd. Dat lokt buurtbewoners het plein op. Bij alle verschillen en spanningen heb je die behoefte aan zomerplezier dan toch gemeenschappelijk.  Een kraampje van 't Café, voor mensen in keiharde armoede, pal naast een kraampje met verse muntthee, van "dat soort mensen dat altijd hun vuilzakken over het balkon smijt en hier komt profiteren". Er vallen harde woorden tussen de luide klanken door. Een man van 60 zonder gebit met een colaatje in zijn hand toont zijn watersigaret die hij in zijn borstzakje mee heeft. Hij is van [...]

307, 2018

Mijn en dijn

By |dinsdag 3 juli, 2018|Categories: Verhaal|0 Comments

Een warme zomerdag. Meerdere afspraken her en der in de stad. Tussenstop op zomaar een pleintje. Een paar bomen, bankjes en een speeltuintje. Ik peuzel mijn lunch op, wat rijstwafels en een flesje drinken, en check mijn berichten. Zacht geluid van gekeuvel dringt tot me door als een liefelijk beekje. Mijn oog valt op de herkomst van de keuvelstemmetjes: een klein jongetje en een klein meisje zittend onder een boom. Dan komen een paar andere kindjes naar me toe. "Mevrouw, heeft u misschien een pleister? Mijn zusje heeft zich pijn gedaan." Ik zie twéé geschaafde knietjes. Gelukkig heb ik [...]

2906, 2018

Eerste en tweede klas

By |vrijdag 29 juni, 2018|Categories: Verhaal|0 Comments

Stakingsdag. Een overvolle trein. Mensen zoeken een plaatsje in de eerste klas. Daar zit ik een boek te lezen. Over armoede in België. Een mijnheer met een hondje onder zijn arm komt tegenover mij zitten. Sloeber, heet het hondje. De mijnheer verontschuldigt zich bijna en vraagt zich af of het geen probleem zou zijn dat hij ook in de eerste klas komt zitten. Ik veronderstel van niet. En ik lees verder. Over armoede. Ondertussen denk ik: zie mij hier nu zitten lezen over armoede, uit een boekske. Ik kijk op uit mijn boek en leer meer. De mijnheer zegt dat [...]

2806, 2018

Vrouwen ontmoeten vrouwen

By |donderdag 28 juni, 2018|Categories: Verhaal|0 Comments

Met drie auto's rijden we naar een idyllisch Zeeuws dorpje. Vrouwen van wel tien verschillende nationaliteiten, met en zonder hoofddoek, allemaal even mooi en verwachtingsvol. In de tuin bij de kerk krijgen we koffie, thee, zelfgebakken cake en veel hartelijkheid. We rijden samen verder naar een omgebouwde boerderij waar we een royale lunch genieten. De zon en de rust doen deugd, een vrolijke groepsfoto markeert ons geluksgevoel. Dan verder naar een kruidentuin, opgezet en onderhouden door vrijwilligers. Van kruiden houden we allemaal. We zijn vandaag van de ene verrassing in de andere gevallen. Niet alleen over zoveel warme gastvrijheid, niet [...]

2706, 2018

Lot uit de loterij?

By |woensdag 27 juni, 2018|Categories: Verhaal|0 Comments

Hij zit rustig aan een tafeltje te wachten op zijn beurt. Ogenschijnlijk rustig toch. Ik schuif bij hem aan, ik moet ook even wachten. Ik vraag of hij koffie wil. Hij glimlacht en zegt: "u hebt een wit hart". Hij heeft een afspraak over twintig minuten. Hij woont al twee en een half jaar in België. Eerst in Wallonië, nu sinds zeven maanden in Antwerpen, vertelt hij me in perfect verstaanbaar Nederlands. Hij komt uit een conflictgebied en heeft erkenning gekregen. Nu hoopt hij op gezinshereniging met zijn vrouw en kindjes die nog ginder zijn. Zijn jongste heeft hij daar [...]

2606, 2018

Recht op inspraak

By |dinsdag 26 juni, 2018|Categories: Signaal|0 Comments

Binnenkort gemeenteraadsverkiezingen. Dat wil zeggen: inspraak op lokaal niveau. Over alles waar je elke dag mee te maken hebt. Hoe je woont, waar je terecht kunt, waar je recht op hebt, hoe je vooruit kunt komen. Huisvesting, dienstverlening, onderwijs, cultuur en nog zoveel meer. Daar zou iedereen over moeten kunnen meebeslissen. En dan vooral diegenen die het meest tegen muren en deuren opbotsen, van regels en bureaucratie, van administratie en vooroordeel. Het moet gedaan zijn met achterstelling en stigmatisering. Je hebt meer inspraak dan je misschien denkt. Ieders stem telt. Gebruik maken van je recht op inspraak lukt het beste [...]

1906, 2018

Recht op respectvol taalgebruik

By |dinsdag 19 juni, 2018|Categories: Signaal|0 Comments

Een "illegaal" heeft zich "verschanst" onder een bus en is omgekomen. De buschauffeur zegt wel vaker "problemen te hebben met illegalen" die hij "van de bus moet weghouden". Woorden zijn nooit onschuldig. Ze vervreemden, ze duwen weg. Ze ontmenselijken. En dan bestaat  misdaad tegen menselijkheid niet meer. Hoe zou je zelf beschreven willen worden? Hoe voelt het om in een hokje te worden weggezet zonder dat je de kans krijgt om te tonen dat jij bent wie je bent? Het kan anders. Taal kan open laten voor een andere kijk, zelfs als je die niet weet. Taal kan ruimte geven om op verschillende [...]

1906, 2018

Onmacht

By |dinsdag 19 juni, 2018|Categories: Kanaal|0 Comments

Onmacht is de grens waar niemand aan wil. Als je jong bent, kan alles. Als je kansen krijgt, krijg je alles voor elkaar. Als je iets heel graag wenst, moét het lukken. Vroeg of laat lukt iets niet en botsen we. Dat gebeurt. Veel mensen blijven in de luchtbel van illusies of in de modder van frustraties voortdoen. En als je kansen genoeg hebt, vind je altijd wel nieuwe levensdoelen. Onmacht is alledaagse realiteit voor veel mensen. Het lukt maar niet om te studeren, een job te vinden, een betaalbaar huis, een goed lief, gezondheid, een beetje normaal geluk. Hoe [...]

1406, 2018

Bus naar Syrië

By |donderdag 14 juni, 2018|Categories: Verhaal|0 Comments

"Bekijk dit maar eens goed", zegt ze. Ze drukt hem een papier in de hand. "En denk erover na." Hij was aan het dollen met een vriend, daar in die kamer van de jongerenwerking die eigenlijk ook bureel is. Waar zij altijd mogen komen rondhangen. Die plek is hun nieuwe huiskamer. Hier kunnen ze even dollen. En ook hulp krijgen. Advies. Over verblijf. Over hun nieuwe bestaan. Zoals de bus, de school. Advies met de glimlach en met warmte. Hoe oud zou hij zijn? 15? 16? Hij spreekt trouwens perfect Nederlands. Ze heeft bustijden voor hem uitgezocht naar een andere [...]

1306, 2018

Huisvesting

By |woensdag 13 juni, 2018|Categories: Kanaal|0 Comments

Wat een mooi woord: huis-vesting. "Een overkoepelende term", legt Wikipedia uit, "... voor alle soorten onderkomens". De geborgenheid gloeit je warm tegemoet. Alleen, niet voor iedereen. Veel huizen zijn geen vestingen meer, maar ruïnes met de grond gelijk. Of ziekmakende krotten. Veel mensen zijn opnieuw op zoek moeten gaan. Iedereen hunkert naar een thuis. Sommigen vinden tijdelijk onder-komen, over-koepeling. Lawaaierig en privacy-loos. Met alle spanningen vandien. Een eigen plekje voor jouw gezin, voor jou alleen? Waar vind je dat? Deuren gaan open of blijven dicht. Meestal het laatste. Zeker voor nieuwkomers en zogezegde onaangepasten. Maar je moet een adres hebben voordat [...]

506, 2018

Een dag uit het leven van een stadspredikant

By |dinsdag 5 juni, 2018|Categories: Verhaal|0 Comments

Vroeg opstaan, maar in alle rust. Computer opstarten, mails. Verder schaven aan een klus: verslag van het voorbije PSC-weekend; al mijn eigen indrukken samenvoegen tot iets wat voor ons allemaal nuttig is om te onthouden. Ontbijtje. Een paar pagina's in de weekendkrant. Een diepe zucht. Afspraak met Ina, zoals elke week. Ik fiets naar haar toe en denk na over wat ik wil bespreken. Ik heb nog altijd veel vragen, waar ze gelukkig helder antwoord op geeft vanuit haar decennia intense ervaring, maar met respect voor mijn positie nu. We praten na over dat PSC-weekend. Hoe ontroerd en dankbaar we [...]

3005, 2018

Bijbelbabbel – wie is er nu bang?

By |woensdag 30 mei, 2018|Categories: Verhaal|0 Comments

"Oeioei", "Amai m'nen frak!" - weer zijn de uitroepen niet van de lucht, als we het vervolg lezen van Saul en David (1Sam.18). Hoe David, de herdersjongen, supergeliefd werd en wat dit met Saul, de machtige koning, deed. De kracht van jaloezie. Slinkse pogingen om die gewone jongen uit te schakelen. Maar de Heer was met de kleine jongen, omdat hij verstandig handelde. De eigen verhalen liggen er vlak naast. Verhalen van zogezegd onbelangrijke mensen zoals David. Waarom jaloers zijn geen zin heeft. Dat je soms ook wel 's chique zou willen kunnen eten, maar zou het dan beter smaken? [...]

2905, 2018

Elk kind Spiderman

By |dinsdag 29 mei, 2018|Categories: Kanaal|0 Comments

Een jongen zonder papieren. Dolend door de straten van een grote stad. Zonder naam, zonder gezicht, zonder belang. Toch? Totdat hij een nog kleinere jongen ziet, op het randje van de afgrond, net als hijzelf, bungelend aan de balustrade. Hij aarzelt geen seconde en klimt als een Spiderman vier verdiepingen hoog met gevaar voor eigen leven en redt het kind. Het land is onder de indruk en verschaft hem als beloning lof, aandacht van de president, een medaille en de nationaliteit. Die is binnen. Toch? Jongens zonder papieren. Opgepropt en opgejaagd in een busje. Zonder naam, zonder gezicht, zonder belang. [...]

2805, 2018

Harmonieus

By |maandag 28 mei, 2018|Categories: Verhaal|0 Comments

Op kraambezoek. Wij westerlingen maken ons zorgen: wat voor cadeautje neem je mee, welke tijd past het best, sorry dat we wat later zijn. We komen binnen en mama en baby slapen rustig verder. De papa en een vriend maken eten klaar. Een typisch gerecht speciaal voor pas bevallen mama's: vol vitamine E, zeggen ze. Mama komt erbij. We krijgen elk een vork en genieten samen van het zachte krachtvoer uit één bord. Baby slaapt nog steeds; wordt niet gestoord omwille van het bezoek. Papa gaat de andere kinderen van school halen. Ze komen rustig binnen, zeggen allemaal dag [...]

2705, 2018

Open

By |zondag 27 mei, 2018|Categories: Verhaal|0 Comments

Het concert is gedaan. We staan elk met een glas in de hand. Ze vraagt me hoe de nieuwe job bevalt. Kun je het wel gewoon worden daar? tussen die mensen? Kun je het loslaten 's avonds? Pas op, vooral mensen die al generaties lang in armoede leven, zitten vast. Die staan nergens voor open. Dat stoort haar zo, zegt ze. Ik voel boosheid opkomen. Zoveelste keer dat ik dergelijke woorden hoor. Zoveelste confrontatie met negatieve vooroordelen over 'die mensen' tussen wie ik mij thuis voel. Even overweeg ik om de conversatie af te breken met [...]

1605, 2018

Daar zijn geen woorden voor

By |woensdag 16 mei, 2018|Categories: Verhaal|0 Comments

Bijbelbabbel. Busstaking. We zijn met een klein groepje. Zomaar wat vrienden bij elkaar. De Bijbel gaat spontaan open, op teksten die we zo mooi vinden. Dat lange gebed van Jezus voor zijn vrienden in Johannes 17. Die laatste woorden van het Johannesevangelie: dat alle woorden tekort schieten om uit te drukken wat Jezus voor mensen betekent. Daar zijn geen woorden voor. We zijn samen stil van ontroering. Als je geen woorden meer vindt, komen er beelden in je op. Zoals dit héél oude ikoon, het oudste dat gevonden is, uit een ruïne in de Egyptische woestijn, maar bijna modern, zo [...]

1605, 2018

Gelijk oversteken

By |woensdag 16 mei, 2018|Categories: Verhaal|0 Comments

Ze zijn van ver gekomen. En elke dag nog is een inspannende reis, onze wereld in. In hun wereld waren ze geslaagd. Hoge diploma's, boeiende carrières. Maar niet aanvaard. "Van de verkeerde kant", noemt men dat. Die eenzaamheid is een stille moordenaar. Dus hebben ze een oversteek gemaakt. Naar onze samenleving waar die verkeerde kant officieel niet bestaat. Gaan wij hen aanvaarden? Elke dag is voor hen een spannende zoektocht. Ik mag hen bezoeken, in hun mini-appartement. Hun ontvangst is hartverwarmend. De tafel staat vol heerlijkheden. Het kost mij maar een kleine stap om in hun wereld binnen te [...]

1005, 2018

Recht op vrijheid in geloof

By |donderdag 10 mei, 2018|Categories: Signaal|0 Comments

Geloof krijgt vorm in religie. Religieuze vormen worden vaak bindend. Regels, eisen, spanningen. Geweld, vervolging, oorlog. Meerderheden die minderheden onderdrukken. Wat moet je doen in deze chaos? Vluchten in duidelijkheid zodat je zelf tenminste "weet wie je bent"? Of in niet nadenken? Religie bannen? Ieder mens heeft behoefte aan verbinding en hoop. Dat kan alleen maar in vrijheid. Maar het moet ook vorm krijgen. Vorm die open laat. Symbolisch en praktisch. Alleen zo kan er verbinding zijn en hoop. Vrijheid in je geloof is koorddansen. Evenwicht bewaren in heel veel ruimte. Leren liefhebben. En opkomen voor het recht van iedereen hierop. [...]

805, 2018

En God zag dat het goed was

By |dinsdag 8 mei, 2018|Categories: Verhaal|0 Comments

15 straatbewoners en 15 vrijwilligers, een paar pastores en dominees. Twee aan twee op driedaagse naar Averbode. Buddy's voor elkaar. Zonder pretentie of blabla, zonder gedoe, zonder masker. Samen op zoek naar een veilige haven om jezelf te zijn. Naar vuurtorens die je als lichtpuntjes op weg helpen. Wat brengt dat? Een stukje hemel op aarde. Niets hoeven, kleine stapjes aandurven, zomaar tot gesprekjes komen, ongelooflijk zot kunnen doen, opeens tranen, een knuffel, samen stil worden, iets van je verhaal, een onvermoed talent delen, uit volle borst over het leven zingen. Eén groep worden. Verschillend mogen [...]

3004, 2018

Straat rat – street art

By |maandag 30 april, 2018|Categories: Verhaal|0 Comments

Mijn trein staat stil voor een sein voor “de put” van Antwerpen Centraal. Ik zie een meer dan levensgrote rat vlak voor me. Tussen andere street art. Alle tijd om ernaar te kijken, er een foto van te nemen. Street art intrigeert me. Wie zijn de makers, wat zijn hun verhalen erachter? Dit hier is wel heel frappant wat het vaak is: rat art. Je kunt dezelfde letters anders zetten en hetzelfde anders zien. Straatratten genoeg in een stad, zou je zeggen. Je kunt je neus ervoor ophalen. Doen of ze er niet zijn. Ze bewonen de straten, de [...]

2904, 2018

χαίρετε

By |zondag 29 april, 2018|Categories: Kanaal|0 Comments

Dit Griekse woord staat tussen woorden uit allerlei andere talen op de voorgevel van een middelbare school midden in 't stad. Ze betekenen allemaal hetzelfde: "Welkom." "Chairete" in het Grieks dus. Dat springt mij in het oog. Als dominee, bekend met de oorspronkelijke talen van de Bijbel, ken ik dat woord in een heel andere betekenis. "Wees blij". Nu moet ik eerlijk zeggen dat ik dat Bijbelse "chairete" niet zo evident vind. Paulus schrijft bijvoorbeeld dat je altijd blij moet zijn. Nu ben ik best vrolijk aangelegd, maar er is ook veel dat mij intens verdrietig maakt en boos. Die [...]

2604, 2018

Footloose

By |donderdag 26 april, 2018|Categories: Verhaal|0 Comments

Dans is sinds mensenheugenis een manier geweest om je te bevrijden en je bevrijding te vieren. Ook in de bijbel. Vreemd dat er in de westerse en westersgekleurde kerken zo weinig gedanst wordt. Zijn kerkmensen daar dan niet vrij? Ik dompel mij onder in de vrouwenwerking en in de jongerenwerking die uit het PSC zijn voortgekomen. Plekken waar buiten de lijntjes wordt gekleurd, waar mensen ongedwongen kunnen samen zijn buiten kantooruren. Op beide plekken wordt eerst samen gegeten en afgewassen en, opvallend, op beide plekken komt vervolgens spontaan muziek en dans los. Random en chaotisch. Luid en vrij. Uitbundig en [...]

2504, 2018

Verzet je

By |woensdag 25 april, 2018|Categories: Verhaal|0 Comments

Open Huis is een plek waar mensen in armoede het woord nemen. Elke twee weken zitten ze samen rond de tafel om hun verzetjes te bespreken. Hun verzetjes: vormen van klein verzet. Verzet tegen isolement, tegen depressiviteit, tegen je-laten-gaan. Hoe? Samen. Samen koffie drinken en soep eten, sporten,  dansen, cursus volgen, zot doen, elkaar plagen, cultuur meemaken, over de bijbel babbelen, van alles wordt mogelijk. We praten erover: waarom doe je dit, en wat belemmert je? Vanmorgen ging het over pains en gains van sport. Wat voor sport geldt, geldt voor het leven zelf. Niet altijd gemakkelijk vol te houden. [...]

2404, 2018

Recht op cultuur

By |dinsdag 24 april, 2018|Categories: Kanaal|0 Comments

Cultuur is geen sausje. Geen jasje dat je kunt uittrekken om te verwisselen voor een ander. Cultuur zit in alles. Cultuur is alles wat mensen doen en dieren niet, zou je kunnen zeggen. Mensen en dieren doen veel wèl hetzelfde: ademen, eten, wonen, relaties aangaan, spelen, vechten, doodgaan. Maar dat alles is bij mensen gekleurd door gewoontes en manieren om dat eten, wonen, relaties invullen en doodgaan vorm te geven en aan te kunnen. En die gewoontes en manieren zijn ontstaan en ontwikkeld door de tijd, de plek, het gezin en de omgeving waarin ze geboren en opgegroeid zijn. Meestal een mix van [...]

2004, 2018

Buddy

By |vrijdag 20 april, 2018|Categories: Verhaal|0 Comments

Iedereen kan je buddy worden. Iedereen kan voor iedereen een buddy zijn. We gaan naar Averbode. Met ons 35. Vandaag maken we kennis met elkaar. Allerlei mensen. Niemand valt uit de boot. Iedereen heeft het nodig om soms even thuis te komen bij een ander. We krijgen allemaal een metgezel. Mijn buddy leert mij in een gesprekje van vijf minuten al veel bij. Over dakloosheid. Dat dat iedereen kan overkomen. Dat daklozen dus heel verschillend zijn. En vaak in hun rugzak onvermoede talenten en levenswijsheid meedragen.  Dank u wel, mijnheer met uw humor en uw verhaal. Ik geniet van de [...]

1504, 2018

Handel

By |zondag 15 april, 2018|Categories: Verhaal|0 Comments

Hoe handle je de problemen van de multiculturele samenleving? Hoe kun je je safe voelen in de Seefhoek? Hoe raak je niet het noorden kwijt in Antwerpen-Noord? In iets andere woorden krijg ik veel vragen in deze strekking, als mensen horen dat ik er woon. "Tussen de vreemdelingen", benadrukken ze dan. Vaak in één adem met "overlast, vuil, lawaai, onverzorgd" in het beste geval; in een zucht gevolgd door "geweld, diefstal, drugs, onveiligheid". Ik ben niet blind, niet naïef. Ik hoor en ruik en zie. En ik voel mij veilig en aanvaard en op mijn gemak. Elke dag betrap ik [...]

1404, 2018

Thuis

By |zaterdag 14 april, 2018|Categories: Verhaal|0 Comments

Is er een gevoeliger woord dan dat als je het moet missen? Is er een achtelozer uitgesproken woord dan dat als het vanzelfsprekend voor je is? Thuis. "Hoe laat kom je thuis?" "Ik werk vandaag thuis." Thuis is je uitvalsbasis, je schuilplek, spiegel van jezelf, primaire verbondenheid. Ik kom bij mensen die hun huis hebben moeten verlaten, ver weg, soms plotseling. En die nu in ons land dringend op zoek zijn naar een huis om een nieuw bestaan op te bouwen. Tussen huis en huis ligt een wereld, een kloof, diepe pijn. En vooral veel verlies. In hun transittoestand geven wij hun [...]

1004, 2018

Wegwijs

By |dinsdag 10 april, 2018|Categories: Verhaal|0 Comments

Vind maar 's je weg in onze samenleving; word maar 's wijs uit de regels en procedures. Voor niemand gemakkelijk. Voor sommigen lijken de kanalen eerder doolhoven en worden de drempels precies bergpassen. Je raakt ondergesneeuwd en loopt vast in de vrieskou van de afwijzing die je bestaan lijkt te overheersen. En dan heb je al zoveel achter de rug. Woestijnen en zeeën; getraliede cellen en wachtkamers; geweld en onzekerheid; ziekte en nachtmerries - je rugzak en je hoofd zitten vol en het leven weegt door. Elke volgende stap lijkt op glad ijs of te vergaan in de mist. Dan [...]

804, 2018

Zomer in de Seefhoek

By |zondag 8 april, 2018|Categories: Kanaal|0 Comments

De eerste warme dag van het jaar lokt iedereen naar buiten. Zomer in de Seefhoek? Amai nog ni. Je kunt er niet naast kijken. Al je zintuigen mogen meedoen. Even te voet naar de winkel is genoeg. Twee minuten over het plein. Marokkaanse beatmuziek uit de auto's, luid babbelende groepjes mensen op elke hoek, spelende kinderen, voetballende jochies, kwetterende meisjes, kruidige geuren uit allerlei restaurantjes vandaan, hartelijke gebaren, fruit en groenten in overvloed te koop. De vrolijkheid hangt in de lucht. Is dit de wijk waar zoveel armoede heerst? Huist hier zoveel miserie achter de voordeuren? Vandaag staan de voordeuren [...]

2603, 2018

Stilte in de stad

By |maandag 26 maart, 2018|Categories: Kanaal|0 Comments

Stille Week. Een week lang zullen er stiltes vallen. En dat in een stad die nooit slaapt, nooit zwijgt, nooit stil valt. In het oog van de storm is de spanning even te snijden, in de luwte laat leed zich voelen als een loden last. Kruispunten wegen door, want zonen en dochters hebben er al te vaak het leven gelaten. God kan ervan meespreken. Het is de week van de stiltes, de wakes, de kruisen, elk huisje heeft er wel één of meer. Deze week zoeken we huisjes met kruisjes op. Deze week houden we op allerlei kruispunten samen onze [...]

2003, 2018

Lenig

By |dinsdag 20 maart, 2018|Categories: Kanaal|0 Comments

Daarmee begon het, nu zo'n 40 jaar geleden. Met dit verlangen. Een handvol mensen zag nood. En voelde zich geroepen om die te lenigen. Voedselpakketten. Tweedehands kleding. Menselijk contact. Je moet ergens beginnen. Het PSC ontkiemde en schoot wortel. Het PSC deed veel. Het leek wel dweilen met de kraan open. De nood bleek niet te stelpen.  De wereld werd er niet beter op. Niet door te dweilen alleen. Ellende is structureel. Nood is onrecht. Hulp werd verzet. Opstaan. Niet pikken. Daar bovenop springen waar anderen het opgeven. Het PSC bleek een beweging. Uniek. Niet te stuiten. Klein misschien, [...]

1803, 2018

Wolkjes en shit

By |zondag 18 maart, 2018|Categories: Kanaal|0 Comments

"Hoe was je bevestiging?", vroegen mensen mij. Ze bedoelen de dag, nu twee weken terug, waarop ik in mijn stadspredikantschap bevestigd werd, met een zegen van God, via mensen, in een heerlijke kerkdienst en receptie, een hartverwarmend samenzijn. Ik liep op wolkjes. Wat een feest was het, dit prachtige werk te mogen gaan doen en te ondervinden hoeveel mensen hier ook blij mee zijn. Je kon de hemel bijna aanraken met je  vingertoppen. En dan ineens back to earth, de voorbije week, die figuurlijke bom die barstte, hier in den blok. "Wat was dat?", vragen mensen mij. Huiselijk geweld. Een mens [...]

1503, 2018

Huiselijk geweld

By |donderdag 15 maart, 2018|Categories: Kanaal|0 Comments

Muren hebben oren. Scherven brengen ongeluk. Stemmen kunnen breken. Bloed kruipt waar het niet gaan kan. De ramen wenen tranen met tuiten. De barsten worden afgeplakt. De stilte overdag is oorverdovend. Iedereen loopt gespannen. Geweld kruipt in je kleren, angst beklijft tot op het bot. Wanneer begint het weer? Wat gaat er nu weer sneuvelen? Neenee het zal niet meer gebeuren, zeggen ze. De ruit wordt betaald, de zaak is afgehandeld, laat het nu maar zo. Blikken worden vermeden, deuren gaan op slot. Wie is slachtoffer van wie? Of van wat? Word ik mee gezogen in het toedekken of [...]

803, 2018

Recht op vrouw zijn

By |donderdag 8 maart, 2018|Categories: Signaal|0 Comments

Internationale Vrouwendag. "Stop seksisme, stop racisme, internationale solidariteit!", zo klinkt het ook door de straten van Antwerpen-Noord. Zoals op vele plaatsen en op vele manieren in de wereld. Vandaag en op allerlei momenten en in allerlei contexten. Ik zie vrouwen met en zonder hoofddoek, met en zonder kansen, vrouwen van allerlei culturen, overtuigingen, standpunten en bekommernissen. Ze scanderen hetzelfde. "My body my choice!", roepen ze er achteraan. (En een enkele man roept mee: "her body her choice". Tof.) Elk van hen zal daarbij aan iets anders denken. Lichamelijke integriteit heeft vele vormen. Maar het gaat om één ding, dat blijkbaar [...]

203, 2018

Koude stad, warme harten

By |vrijdag 2 maart, 2018|Categories: Verhaal|0 Comments

Koude stad, warme harten Straatdodenherdenking 2018 - 35 mensen met namen en een plek in ons hart "Vole vole petite aile Ma douce, mon hirondelle Va t'en loin, va t'en sereine Qu'ici rien ne te retienne Rejoins le ciel et l'éther Laisse-nous laisse la terre Quitte manteau de misère Change d'univers" ... (Celine Dion) Vlieg maar, kranige vogels, laat deze kille aarde maar los, de koude stad, de harde straten die jullie dood zijn geworden. Laat de hemel nu jullie veilige dak worden, warm en omvattend, één en al aanvaarding en welkom. Wij noemen jullie namen, warmen ons [...]

103, 2018

Wie helpt wie eigenlijk?

By |donderdag 1 maart, 2018|Categories: Kanaal|0 Comments

De moeite om over na te denken: wie helpt wie eigenlijk? Helpers - PopUpGedachte donderdag 1 maart 2017, Rikko Voorberg (lichtjes ingekort) "Ik krijg echt een punthoofd van helpers", zei een gedreven helper van mensen zonder papieren. "Iedereen wil maar helpen, arme mensen helpen. Terwijl het systeem anders moet, dáár moet voor gevochten worden." Georgos op Lesbos zei eerder ook al zoiets. Hij was samen met een priester een spil in de verzorging van duizenden vluchtelingen onderweg van het ene einde van het eiland naar het andere. We dronken koffie en hij riep het uit: stuur geen hulpgoederen, hou je [...]

2802, 2018

De armen nabij

By |woensdag 28 februari, 2018|Categories: Kanaal|0 Comments

"God omarmt ons: "De armen hebt gij altijd bij u", zegt Hij. Het zijn levens-tekens van Zijn Aanwezigheid." (bij 28 februari, uit: De armen nabij; Woorden voor elke dag van het jaar. Vincent Depaul - een 17de eeuwse priester, bekeerd uit een lucratieve carrière tot werken voor de armen).

2702, 2018

Wereld in de winkel

By |dinsdag 27 februari, 2018|Categories: Verhaal|0 Comments

's Avonds nog snel even naar de supermarkt. Van een welbekende Nederlandse keten. In de welbekende Offerandestraat. De keten bekend om zijn Nederlandse gehalte. De straat om zijn multiculturele karakter. Samen met een Somalische keur ik de groenten. Onder verbaasde blikken van Afghaanse jongens ga ik voorbij aan het vlees naar de vega-burgers. Naast een Aziatische laat ik mijn ogen gaan over het fruit. Tussen allerlei mensen stel ik vast dat het brood op is. Tegelijk met een Nederlandse jongere kijk ik verlekkerd naar de "toetjes". Bij een meisje met hoofddoek schuif ik aan aan de kassa. Ik heb niet [...]

2302, 2018

Iedereen kan een engel zijn

By |vrijdag 23 februari, 2018|Categories: Kanaal|0 Comments

Als je bezig bent met verhuizen, maar op de stoep staat te stuntelen met een loodzwaar en lomp voorwerp dat je nauwelijks opgetild krijgt, zomaar een voorbijganger die je met zijn sterke Afrikaanse armen voorthelpt. Gelukt! Als je iets moet schrijven, maar het uitstelt omdat je de woorden niet vindt, net dan ineens een prachtig tekstje ontvangen van iemand met psychische kwetsbaarheid, die jou daarmee net een hart onder de riem wil steken. Dat is het! Als ik struggel met mijn intredepreek die ik binnenkort moet geven - struggel omdat het zooo moeilijk is om woorden te vinden voor waar [...]

2102, 2018

Ondergronds

By |woensdag 21 februari, 2018|Categories: Verhaal|0 Comments

Ondergronds Dag jongen, in de ondergrondse gang onder Antwerpen-Centraal, met vlotte tred voor mij uit. Jongen met je rugzak, je te dunne jas in deze vrieskou, je donkere huid, je zwarte krullenbos. Dag jongen, wie zou je zijn? Wat heb jij allemaal in je rugzak zitten? Waar kom je vandaan, waar ga je naartoe? Wat heb je allemaal meegemaakt? Waar is je familie? Nog in Turkije, op een Grieks eiland, gestrand, in een besneeuwde tent, met al hun hoop op jou? Heb je contact met hen? Hoe is je leven nu? Welke last ligt er op jouw smalle [...]

1902, 2018

Recht op wonen

By |maandag 19 februari, 2018|Categories: Signaal|0 Comments

Het rommelt in de stad en in het land. Panden branden uit, storten in, rotten langzaam weg, sociale woningen staan leeg, worden ontzegd, regels worden verstrengd maar niet nageleefd, daklozen worden geweerd en geculpabiliseerd.  Wat kost dàt de maatschappij niet, aan rampinterventies, veiligheidsgeleuter, onefficiënte hulpverlening en gezondheidszorg bijvoorbeeld. De Universele Verklaring van de Rechten van de Mens artikel 25: "Een ieder heeft recht op een levensstandaard, die hoog genoeg is voor de gezondheid en het welzijn van zichzelf en zijn gezin, waaronder inbegrepen voeding, kleding, huisvesting en geneeskundige verzorging en de noodzakelijke sociale diensten, alsmede het recht op voorziening in [...]

1902, 2018

Waarom een stadsdominee?

By |maandag 19 februari, 2018|Categories: Kanaal|0 Comments

Ds. Ina Koeman heeft al 21 jaar lang deze vraag beantwoord met al haar inzet. Bekijk maar 's de film over haar werk op de Facebook-pagina. Zegt die niet genoeg? Maar toch.... Vanaf deze maand doet een nieuwe stadsdominee haar intrede; een geschikt moment om opnieuw na te denken over wat een stadsdominee kan betekenen in de 21ste eeuw. In de bijna 40 jaar van haar bestaan heeft het PSC altijd nagedacht over die "P": wat betekent het dat we Protestants zijn? Het is een bewuste keus van het PSC om juist nu ook weer een stadspredikant aan te stellen. De stadspredikant [...]

1902, 2018

Ahmed heet ons welkom.

By |maandag 19 februari, 2018|Categories: Verhaal|0 Comments

Ahmed heet ons welkom. Ik ben net begonnen als stadspredikant. We komen er wonen, midden in 2060. Verhuizen dus. Er zijn nog wat klussen te doen - dat betekent veel lawaai in ons appartementsblok. Niet echt een toffe binnenkomer voor onze buren. We lopen af en aan, naar boven en naar beneden, om spullen uit onze auto naar boven te brengen. Onze overbuurman van hetzelfde verdiep komt kijken. Een oude Turkse man. We vertellen hem hoe wij heten. Ik heet Ahmed, zegt hij. Hij vraagt met gebaren of hij binnen mag zien, hoe ons appartement eruit ziet. Hij [...]