Kanaal

Een nieuw jaar is nog maar net begonnen, maar ik zit er weer tot over m’n oren in. In de extreme pijn die mensen met mij delen. Pijn van trauma’s, depressiviteit, wanhoop. Ik zie het als ongelooflijke geschenken dat ze dat met mij delen. Want doe het maar hè. Zet maar ’s die stap om […]

Deze week vroeg iemand mij of ik niet een bepaalde andere job zou overwegen omdat hij mij daar geschikt voor vond. Met die job zou ik drie keer zoveel verdienen. Zoiets vleit natuurlijk eventjes; wie zou dat niet hebben. Maar dat eventjes duurde bij mij maar een fractie, want meteen draaide mijn maag zich om

Het meest basale wat er bestaat. Zijn. En toch blijkbaar het moeilijkste om te “doen”. Zijn. Het is de week van “zwarte vrijdag”: hebben hebben hebben. Wat we hebben zou ons definiëren. Dus liefst zoveel mogelijk. Pech als je niet mee kunt doen. Doen, ook zo’n belangrijk ding geworden. Werken. Presteren. Iets bereiken. Resultaat boeken.

Eenzaam, ik?, denk je nu misschien. Valt best mee. Zoveel te beter. Toch herken je misschien dat gevoel dat het leven en de wereld niet meevalt. Dat het nieuws moeilijk aan te zien is. Dat gewoon functioneren, kinderen opvoeden, rondkomen, genieten, gelukkig en sociaal zijn allemaal best veel energie kost. Maar dat je je moeite

Het seizoen is volop begonnen en ik wist het van tevoren. Dat ik volop kansen zou krijgen om te vertellen over presentie. Aan allerlei mensen die met mensen omgaan. Gelukkig moet ik dat niet alleen doen: het is heerlijk om dat met collega’s voor te bereiden en uit te voeren. En wat word je er

Wat is jouw verhaal? Je hoeft het me niet te vertellen. Maar als ik bij je kom zitten en tijd maak, komen er soms zomaar stukjes bij je uit. Puzzelstukjes. Ik doe mijn best om jou daar niet op vast te prikken. Zoals ik dat ook niet graag heb dat mensen met mij doen. Je

Zomer 2024. De zon doet deugd. De natuur is mooi. De stad is nog rustig. Ontspannen is fijn. Zomaar fladderen van het ene moment naar het andere en soms gewoon even zitten met een dankbaar gevoel. Zomer 2024. Raketten worden afgeschoten. Een man steekt lukraak mensen neer. Een lotgenoot van hem wordt zelf vermoord teruggevonden

Een zaaltje in een buurtcentrum met tien heel verschillende mensen met uiteenlopende veelbewogen levensgeschiedenissen in hun figuurlijke rugzakken rond de tafel, gebogen over een inspirerend bijbelhoofdstuk dat allerlei reacties bij hen oproept en die naar elkaar kunnen luisteren. Een wekelijkse gezamenlijke eenvoudige lunch van vijftien geëngageerde mensen van diverse werkingen tegen armoede en voor menselijke

Zomer. Afstand nemen. Bezinnen. Opruimen. Zo kom ik een rol papieren tegen, van zes jaar geleden. Ik was toen net begonnen als stadspredikant. We hielden samen een bezinningsweekend over het PSC. Op die papieren reageerden we op deelthema’s, als een schriftelijk en daarna mondeling gesprek. Eerlijk, zoals altijd. Ik rol ze uit en lees met

[fusion_builder_container type=”flex” hundred_percent=”no” equal_height_columns=”no” menu_anchor=”” hide_on_mobile=”small-visibility,medium-visibility,large-visibility” class=”” id=”” background_color=”” background_image=”” background_position=”center center” background_repeat=”no-repeat” fade=”no” background_parallax=”none” parallax_speed=”0.3″ video_mp4=”” video_webm=”” video_ogv=”” video_url=”” video_aspect_ratio=”16:9″ video_loop=”yes” video_mute=”yes” overlay_color=”” video_preview_image=”” border_color=”” border_style=”solid” padding_top=”” padding_bottom=”” padding_left=”” padding_right=””][fusion_builder_row][fusion_builder_column type=”1_1″ layout=”1_1″ background_position=”left top” background_color=”” border_color=”” border_style=”solid” border_position=”all” spacing=”yes” background_image=”” background_repeat=”no-repeat” padding_top=”” padding_right=”” padding_bottom=”” padding_left=”” margin_top=”0px” margin_bottom=”0px” class=”” id=”” animation_type=”” animation_speed=”0.3″ animation_direction=”left” hide_on_mobile=”small-visibility,medium-visibility,large-visibility” center_content=”no”