Mogelijk mijn laatste blogstukje hier als stadspredikant. Deze maand stopt mijn verbintenis van acht jaar met het PSC en mijn aanwezigheid in het Antwerpse na 25 jaar in totaal. Dat betekent: veel afscheid nemen. Veel banden doorknippen. Wat bouwt een mens veel op in al die jaren, zeker omdat dat de bedoeling was: samen werken […]
Kern van mijn werk is bij mensen zijn. Vooral bij mensen die allerlei vreselijks hebben meegemaakt en nog. Een ander deel van mijn werk is daarover vertellen. Proberen vertellen, want hoe vind je daar woorden voor. Over die vreselijke dingen, over hoe het moet zijn om daarmee te leven. Aan mensen met veel meer kansen
Hoe hou je het vol? Lees bericht »
Daar is het weer, dat zoemgeluid boven de daken. Drones van de politie. Ik woon vlak bij een politiekantoor en zie regelmatig mannen van op het platte dak drones besturen. Zoemend komen ze langs mijn raam en over mijn appartementsgebouw, keer op keer. En altijd denk ik dan aan oorlogsgebieden waar mensen ineenkrimpen van dit
Boven onze hoofden Lees bericht »
Ik prijs me gelukkig. Heel simpel: ik ben gek op wierookstokjes branden, maar ze zijn op. Awel, zomaar om de hoek kan ik weer een nieuwe voorraad inslaan. En ook nog Syrische zeep, ook al zo’n zaligheid. Bij mijn buren in de Seefhoek. De Handelstraat, want die bedoel ik, vind ik sowieso een paradijs van
Het is avond na een paar snikhete dagen. Ik laat de afkoeling binnenkomen via wijd open ramen. Ondertussen doe ik mijn afwas en door mijn keukenraam spoelt het straatlawaai zó overvloedig over me heen dat het lijkt of ik er midden tussen sta in plaats van op het tweede verdiep. Ik woon midden in wat
Mijn aandachtswijk Lees bericht »
Wist je dat 1 op de 8 mensen in België officieel vrijwilliger is? En dàt in een tijd waarin veel mensen het gevoel hebben dat we het allemaal te druk hebben voor elkaar en dat iedereen egoïstisch is. De werkelijke mate van vrijwillige inzet ligt nog veel hoger. Iedereen is wel ooit “vrijwilliger”. Hoezo iedereen?
Massa’s. Drommen. Collectieve rouw. En uitbundigheid. Onophoudelijke media-aandacht. Voor de pausen en de koningen van deze wereld, de sporthelden en de songfestivalartiesten. Wat een rumoer. En dan is de zomer nog niet begonnen, met zijn post-corona knaldrang en vlieghonger. Ondertussen moet ik mijn oren spitsen om te verstaan wat een gebogen vrouw met moeite over
Als een witte eend bij jou komt, gaat er iemand die jou dierbaar is overlijden; de eend is dan gekomen om jou te troosten.” Dat is een Oekraïense mythe, en het is exact wat onze voorzitter overkwam. Een witte eend wandelde out of nowhere zijn tuin in, een paar dagen voordat zijn moeder geheel onverwachts
Inspiratie van een witte eend Lees bericht »
Een week uit het leven van een stadspredikant. Geen week is hetzelfde. Deze week bevond ik mij toevallig in een scala aan groepen, besefte ik ineens. En dan kon ik door de vele extra afspraken nog niet eens op alle plekken zijn waar ik wekelijks ook nog ben. Daartussen verweven waren er gelukkig ook persoonlijke
De coördinator van één van mijn luisterplekken neemt deze week afscheid na vele jaren fijne inzet en samenwerking. Een bezoekster vertelt mij over wat hij voor haar heeft betekend in haar moeizame leven. “En Petra, dat vergeet ik nooit nooit nooit. Dat blijft altijd in mijn hart.” Ze vertelt hoe hij het op een beslissend
