PSC – Protestants Sociaal Centrum

Blog

Wake up

23 september 2019. Het kleine meisje spreekt de wereldleiders toe. Niet onder de indruk van haar heldenstatus. Wel kapot van de huichelarij. Aan loze beloftes heeft ze geen boodschap. Ze prikt door mooie woorden heen. De wereld, ons huis, staat in brand, en de leiders laten de nieuwe generatie in de steek. Hoe durven ze! […]

Lees bericht »

vader en zoon

Dubbel zien

Bijbelbabbel in PSC Open Huis – vervolg. We lezen verder. Over koning David en zijn zoon Absalom. Een zoon die alles inpakt en naar de troon grijpt en een koning die als vader hier onder lijdt. We lezen een lang stuk, zo voelen we steeds beter aan hoe dubbel alles is voor hen allebei. De

Dubbel zien Lees bericht »

De meeste mensen deugen

Dat is de titel van een boek dat aandacht trekt. Maar dat geloof je toch niet? We horen zoveel vreselijks, door toedoen van mensen. Het voorbije weekend nog werden we opgeschrikt door een “geval van zware verkeersagressie” in Berchem. Het bleek om opzettelijke aanrijding te gaan, gedreven door racisme. Afschuwelijk. Er zijn nog veel voorbeelden

De meeste mensen deugen Lees bericht »

onderweg

Met niets verder

Hij zit aan een tafeltje in de onthaalruimte van de sociale kruidenier. Een man van rond de 60, schat ik. Caddy naast zich. Ik ga voorzichtig naar hem toe en stel me voor, en vraag hem of ik bij hem mag komen zitten. “Alles oké” gebaart hij, licht schuddend met zijn hoofd. Ik maak op

Met niets verder Lees bericht »

Vlaggen

We hebben het vlaggen. Of met elkaar aan de stok, zo kun je het ook zeggen. Ruzie over een vlag. Of over twee. De Vlaamse Leeuw, met rode of zwarte tong en klauwen. Alle aandacht lijkt daar naartoe te gaan. Welke lading dekt de vlag? Wat gaat erachter schuil? Of juist niet? Liever daarover twisten

Vlaggen Lees bericht »

Het gewone leven

Een paar weken er tussenuit geweest. Op vakantie. Ik weet me bevoorrecht. Juist op vakantie denk ik ook veel na over het leven in Antwerpen-Noord, over migratie, over armoede, over de wereld. Ik blijf het nieuws volgen. Het nieuws blijft mij achtervolgen. Berichten komen binnen. In mijn mailbox, in mijn hoofd en in mijn binnenste.

Het gewone leven Lees bericht »

Bouwen aan de stad

Antwerpen lag open, de voorbije maanden. Er is hard gewerkt. Soms moest je langs andere wegen om die bouwwerven heen fietsen naar je bestemming. Momenteel krijgen de nieuwe leien steeds meer vorm. Dit zal voor het verkeer op wielen in elk geval een opluchting zijn; of het dat voor het menselijk verkeer zal zijn, is

Bouwen aan de stad Lees bericht »

Werelden

Het Kansenhuis (BZN). Mensen zijn welkom. Ik mag bij hen aanschuiven. Ze delen hun verhaal. De één na de ander. En zo kan het dat op één ochtend hele werelden opengaan. Het raakt me. Deze mensen hebben veel meegemaakt. Ze hebben het nog altijd niet gemakkelijk. Toch is hun wereldje niet klein geworden rond hun

Werelden Lees bericht »

Zijn we blind of wa?!

Ja ik ben boos. Op ons allemaal. Want ik geef toe, verblindheid is een algemeen menselijke fout. Je kunt niet altijd alles zien. Maar de pretèntie van wel, die maakt mij woest. De doelbewuste ontkenning. Zeggen dat je (meer dan genoeg volgens jezelf) verantwoordelijkheid neemt, terwijl je vlucht in fake. We maken onszelf zoveel wijs.

Zijn we blind of wa?! Lees bericht »

Scroll naar boven