Verzet moet het niet hebben van grote woorden, wist Remco Campert als geen ander, maar van kolder in de kop en een vraag durven stellen aan jezelf en dan aan een ander. (God hebbe zijn ziel. De dood is een ontroering.) De zomer is voor mij tijd voor extra reflectie. Een viteske minder geeft daar […]
Niet met grote woorden Lees bericht »
Problemen willen we aanpakken bij het PSC. Oplossen lukt natuurlijk niet altijd, maar ervan weglopen helpt ook niet. Neem nu de oorlog in Oekraïne. Neem nu de moeilijke woningmarkt in België. Neem nu de superdiverse samenleving met zijn vele bubbels, kloven en muren. Neem ons aller goede wil, maar relatieve kleinheid en onmacht. Onze beperkte
Bijbelbabbel in Open Huis. Open voor iedereen die wil aanschuiven. En zo zitten we weer samen met een bont gezelschap, allemaal benieuwd naar het volgende verhaal en wat dat ons gaat brengen. Vandaag komt Elia aan bod. Een profeet, die de machthebber van toen confronteerde en vervolgens moest onderduiken in vreemd gebied en letterlijk leven
Hij kan het niet laten. Elke week als hij mij ziet in ’t Vlot, moet hij mij plagen. Met mijn achternaam. Met mijn afkomst. Met mijn geloofsrichting. En hij is één van de weinigen van wie ik dat goed kan hebben. Als je van kinds af aan tot op heden telkens (vaak flauwe) opmerkingen hoort
Al jaren. Elke week. Uren aan een stuk. Zeven tot tien gesprekken. Aan de telefoon. Met bekenden en onbekenden. Mensen met wie het goed gaat, maar ook mensen voor wie het leven niet meer hoeft. Klapkes over handwerken en koken, het weer en gezondheidsklachten, en ja, tussen de regels of uitvoerig soms over dat vaak
Helden van het Telefoonbezoekje Lees bericht »
“Beste wensen” klinkt het weer overal. Elke eerste keer dat je iemand ziet in het nieuwe jaar moet dat toch even gezegd worden. Zeker in coronatijd is elkaar zien en begroeten niet vanzelfsprekend. Elleboogje, vuistje, mondmasker, het blijft kunstmatig, afgemeten, afstandelijk. Verleren we het ondertussen? Spontaan warm contact waar je niet bij na hoeft te
Blij je te zien! Lees bericht »
Warmste week 2021. Dit is het motto. Er is nu veel aandacht voor. Vooral voor jongeren. Zij moeten nog ontdekken wie ze zijn. Daar de ruimte voor krijgen, en steun en hulp als dat nodig is. En wat het betekent: “kunnen zijn wie je bent”, daar wordt over gepraat. Dat mag bespreekbaar zijn. Je mag
“Kunnen zijn wie je bent” Lees bericht »
In een land hier ver vandaan … ligt een land nauw aan het hart. Burkina Faso ligt wat ons betreft vlak naast België. Bobo naast Antwerpen. Moslims naast protestanten. Mensen in armoede en onder allerlei dreigingen daar naast ons mensen die over de wereld wakker liggen hier. Vriendschap kent geen kilometers, geen hokjes, geen polarisatie.
Ter elfder ure Lees bericht »
Onze Jongerenwerking heeft sinds een jaar een toffe stek: de pastorie van een protestantse kerk (de Brabantse Olijfberg aan de Lange Winkelstraat 5). We voelen ons er helemaal thuis en erg welkom. Een idyllische binnenkoer, een hele eerste verdieping en zelfs een torenkamertje, een gezellige living, maar ook speelruimte en gesprekskamers en natuurlijk een keuken
“Ik heet Mike”, zei hij trots tijdens één van onze eerste en vele babbels. Midden in zijn verhaal over waarom hij al even trots was dat hij als ongewilde straatbewoner met een rugzak propvol tegenslagen en een zeer lijf toch principieel van de drugs en de alcohol af bleef. “Mike, dat komt van Michael”, vulde
