Er was gisteren niks met mij aan de hand. Tot vlak na mijn avondeten. Dat moet verkeerd gevallen zijn. Hondsmisselijk werd ik. Felle buikpijn. Compleet gevloerd. Slechte nacht. Ik zal u verdere details besparen. En nu is het er allemaal uit en ben ik weer de oude. Heel even maar ondervond ik wat het is […]
Grote wereldproblemen. Kleine bubbels. Wat kan ik doen. Wat heb ik nodig. Hier tussen mijn muren bijvoorbeeld. Wat heeft die ander nodig. Daar in die natte tent op Lesbos bijvoorbeeld. Zoals de winterkou en de vergetelheid hen overspoelen, zo mij de schaamte en onmacht. De problemen zijn te groot, de kloof is te diep. –
Maandag onthaaldag in Filet Divers (sociale kruidenier). De man maakt weer grapjes in het beetje Nederlands dat hij kent. Hij komt uit oorlogsgebied, besef ik. Zijn grapjes zijn op zich al een wonder. Zijn goedmoedigheid, zijn rustige uitstraling. We staan allebei met koffie in de hand. “Zit”, gebaart hij mij en we gaan aan een
God is groot … Lees bericht »
Een sombere herfstmorgen. We zijn wat dikker gekleed. Kwalen en pijnen doen zich weer meer voelen. De lampen moeten nog even aan. Maar in PSC Open Huis is het warm, de koffie is lekker en de koekjes en bollekes gaan rond. Samen zitten we rond de tafel als projectenwerkgroep “Verzet-Je”. Deze naam is bewust tweeledig.
Een echt Open Huis Lees bericht »
Op weg naar BZN Kansenhuis/Filet Divers, zoals nu wekelijks. Ik ben er graag. Gewoon bij mensen zijn, hun realiteit meemaken, naar hun verhalen luisteren. Ze komen voor de sociale kruidenier, of om op de computer te zoeken naar werk of een woning of andere info, of voor raad, even op de hometrainer, of zomaar om
Ze doet elk jaar mee. Met uitdelen van brieven van verbondenheid ter gelegenheid van het einde van de ramadan. Een gebaar van christelijke kerken aan moskeegemeenschappen. Ze is al 75 jaar. Een klein dametje, maar met wat een grootse ingesteldheid. Natuurlijk heeft ze allerlei kwalen die bij het ouder worden horen. Maar ze stapt dapper
Wat een blije dag vandaag! Eid al Fitr. In de volksmond bij velen beter bekend als “Suikerfeest”. Einde van de ramadan. Afronding van een maand van versobering, bezinning en gezellig samenzijn. Die maand leven mijn medemensen op een ander ritme – en ik dein hier in Antwerpen-Noord een beetje mee. Onthouding en iftars. Flauwte en
